Πανηγύρια, ιπποδρομίες, γλέντια και χοροί
Tη διατήρηση των παραδόσεών της, η Λέσβος τη χρωστά κυρίως στα υπέροχα παραθαλάσσια και ορεινά χωριά της, που, λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης, της κοινωνικής δομής και της ιστορίας τους, τις τηρούν απαρέγκλιτα εδώ και αιώνες.
- Κάποια από τα πολλά και ονομαστά πανηγύρια της είναι :
Του Άι Γιάννη του Κλήδονα, στο Σίγρι, στις 24 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια του οποίου ανάβουν φωτιές και πηδούν τα κάψαλα στα δρομάκια του χωριού.
Του ταύρου, στην Αγία Παρασκευή, το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου ή το πρώτο του Ιουλίου και στην Πηγή το δεύτερο Σαββατοκύριακο του Ιουλίου. Η σφαγή του ταύρου θεωρείται εντυπωσιακή και είναι απομεινάρι των προχριστιανικών θυσιών. Το έθιμο έχει τις ρίζες του στο 17ο αι. Κατά τη διάρκειά του γίνονται ιππικοί αγώνες και ετοιμάζεται το παραδοσιακό «κισκέκι» (κρέας με σιτάρι), που βράζει σε μεγάλα καζάνια και κατόπιν μοιράζεται στους προσκυνητές.
Του Ταξιάρχη, στο Μανταμάδο, την Κυριακή των Μυροφόρων. Κατά τη διάρκειά του γίνεται η σφαγή του βοδιού, μαγειρεύεται το «κισκέκι» και ακολουθούν προσκύνημα και αγρυπνία.
Της Παναγίας, τον Δεκαπενταύγουστο, στην Αγιάσο και την Πέτρα. Στην Αγιάσο συρρέει πλήθος προσκυνητών, μερικοί από τους οποίους έρχονται με τα πόδια και διανυκτερεύουν στο προαύλιο του ναού.